2Sm 7 - dom dla Boga i obietnica dla Dawida

W dzisiejszym rozdziale prorok Natan wygłasza proroctwo dla Dawida. Mowa jest o przyszłej budowie świątyni, zaś pewne fragmenty budzą mocne skojarzenia z Jezusem.

1 Gdy król zamieszkał w swoim domu, a Pan poskromił wokoło wszystkich jego wrogów, 2 rzekł król do proroka Natana: «Spójrz, ja mieszkam w pałacu cedrowym, a Arka Boża mieszka w namiocie». 3 Natan powiedział do króla: «Uczyń wszystko, co zamierzasz w sercu, gdyż Pan jest z tobą».

2Sm 6 - Dawid tańczący przed Arką

Dzisiejszy rozdział opowiada nam, jak to Arka Przymierza zawędrowała do pałacu Dawida. Proste to nie było, gdyż wszystko wskazuje na to, że w czasach owych nie było już żadnych kapłanów, którzy mogliby się zbliżyć do Przybytku. Oprócz tego mamy tu ciekawy przykład tego, jak niektórzy ludzie strzegą zasad przyzwoitości bardziej niż sam Bóg.

1 Znów Dawid zgromadził wszystkich doborowych wojowników Izraela w liczbie trzydziestu tysięcy. 2 Dawid i wszyscy ludzie towarzyszący mu, powstawszy, udali się w kierunku judzkiej Baali, aby sprowadzić stamtąd Arkę Boga, który nosi imię: Pan Zastępów spoczywający na cherubach.

1Sm 26 - jak Dawid znowu nie zabił Saula

W dzisiejszym rozdziale Dawid znowu nie zabił Saula. A mógł zabić.

1 Zifejczycy przybyli do Saula w Gibea z doniesieniem: «Dawid ukrywa się na wzgórzu Chakila, leżącym na krańcu stepu».

Ech, sami kapusie w tym kraju...

Joz 8 - idioci z miasta Aj

Dzisiejszy rozdział jest całkiem fajny. Mówi o zdobyciu miasta Aj, które to raz już się obroniło. Tym razem więc Jozue wymyśla chytry plan, natomiast mieszkańcy miasta popisują się wyjątkową głupotą. I to popisują się przedśmiertnie. Ciekawa jest nagła zmiana postawy u Jozuego i rola Boga w tym wszystkim, no i ogółem cały opis czyta się bardzo przyjemnie. Na koniec zaś pojawiają się jeszcze dwie góry, Ebal i Garizim, te od błogosławieństwa i przekleństwa.

1 Wtedy Pan rzekł do Jozuego: «Nie bój się i nie trać odwagi! Weź ze sobą wszystkich wojowników, powstań i wyrusz przeciw Aj. Patrz: oto wydaję w twoje ręce króla Aj, jego lud, miasto i kraj.

Pwt 33 - dziwne błogosławieństwo Mojżesza

Dzisiejszy rozdział zawiera błogosławieństwo, jakie dla plemion Izraela wygłosił Mojżesz przed swoją śmiercią. Jest ono analogiczne i trochę nawiązujące do błogosławieństwa Jakuba z rozdziału Rdz 49, ale treścią mu nie dorównuje. Niektóre porównania czynione tu przez Mojżesza są dość śmieszne albo dziwne. Ze swojej strony natomiast zastanawiam się przy jego okazji, co to znaczy być świętym, no i porównuję ze sobą ten tekst oraz poprzednie proroctwo, jakie Mojżesz wygłosił z polecenia Boga. Różnice są dość znaczne.

Pwt 30 - o tym, że Izrael może się nawrócić

Dzisiejszy rozdział jest podsumowaniem wcześniejszych opisów błogosławieństwa i przekleństwa. Mówi on również o tym, że nawet w przypadku pójścia złą drogą i zesłania na siebie kar od Boga Izrael wciąż ma szansę, aby się poprawić i wrócić do łask, na swoją ziemię. Ja natomiast się zastanawiam, czy przypadkiem sytuacja w tym rozdziale opisana nie miała miejsca w 1948 roku...

1 Kiedy się spełnią dla ciebie wszystkie te słowa: błogosławieństwo i przekleństwo, które ci obwieściłem; jeśli rozważysz je w swym sercu, będąc między wszystkimi narodami, do których Pan, Bóg twój, cię wypędzi - 2 jeśli wrócisz do Pana, Boga swego, będziesz słuchał jego głosu we wszystkim, co ja ci dzisiaj rozkazuję, i ty, i synowie twoi z całego swego serca i z całej swej duszy: 3 odwróci też i Pan, Bóg twój, twoje wygnanie i zlituje się nad tobą.

Pwt 28 - przekleństwa mrożące krew w żyłach

Dzisiejszy rozdział zawiera treść błogosławieństw i przekleństw, które Mojżesz wygłasza nad Izraelem. Można je nazwać właściwie proroctwami. Błogosławieństwa brzmią fajnie, jednak przekleństw jest więcej i przyznam, że tak strasznych, czy nawet obrzydliwych momentów nigdy wcześniej w Biblii nie widziałem. Jeśli więc ktoś ma słabe nerwy, radzę ominąć wersy 52-57. Resztę natomiast przeczytać warto, bo w rozdziale tym występuje wiele ciekawych, typowo hebrajskich, obrazowych sformułowań. No i przy okazji zastanowić się też można, dlaczego mamy tyle dowcipów o Żydach...

1 Jeśli więc pilnie będziesz słuchał głosu Pana, Boga swego, wiernie wypełniając wszystkie Jego polecenia, które ja ci dziś daję, wywyższy cię Pan, Bóg twój, ponad wszystkie narody ziemi. 2 Spłyną na ciebie i spoczną wszystkie te błogosławieństwa, jeśli będziesz słuchał głosu Pana, Boga swego.

Pwt 27 - jak Żydzi mają przeklinać

Dzisiejszy rozdział jest krótki i przyjemny. Mojżesz skończył swoją mowę, po czym dodaje jeszcze, aby to prawo zapisać na tablicach. Potem zaś jest zapowiedź wygłoszenia przyszłych błogosławieństw i przekleństw wobec Izraela. W tym rozdziale poznajemy treść przekleństw.

1 Mojżesz razem ze starszymi Izraela wydał taki nakaz: Zachowajcie całe to Prawo, które ja wam dziś ogłaszam. 2 A po przejściu Jordanu do ziemi, którą daje ci Pan, Bóg twój, postawisz wielkie kamienie i pobielisz je wapnem.

Pwt 23 - gdzie się załatwiać podczas wojny

Dzisiejszy rozdział znowu zawiera prawo - prawo różnorakie. Od tego, kto z obcych może wejść do zgromadzenia Izraela, przez rygory czystości w obozie wojennym, aż po azyl dla uchodźców i męskie prostytutki. Zapraszam.

1 Nikt nie poślubi żony swego ojca i nie odkryje brzegu płaszcza ojca swego.

Mowa tu jest chyba o sytuacji, kiedy ojciec już nie żyje - bo to raczej oczywiste, że nie można poślubić żony kogoś innego.

Pwt 15 - czy spłacać długi się Żydom opłaca?

Dzisiaj znowu garść przepisów od Mojżesza. Mowa jest ponownie o roku szabatowym, oraz związanym z nim darowaniem długów oraz wypuszczaniem niewolników. Sprawa w sumie dość kontrowersyjna, zwłaszcza gdyby się chciało przełożyć to na dzisiejsze czasy. Poza tym zaś jest mała wzmianka o pierworodnych - co też jest powtórką.

Pwt 11 - Izrael vs Egipt - kto jest bardziej zielony?

Na zdjęciu obok porównane są ze sobą delta Nilu oraz ziemia Kanaan. To współczesne zdjęcie z map Google. Jak widać, obecnie to delta Nilu jest bardzo zielona, zaś Izrael - no, trochę mniej. Jednak zgodnie ze słowami Mojżesza, parę tysięcy lat temu było na odwrót.

A oprócz porównywania zieleni w dzisiejszym rozdziale znaleźć możemy fajny fragment przeciwko predestynacji oraz kolejne wspomnienia minionych wydarzeń.

Pwt 7 - Mojżesz zapowiada, z kim Izrael walczyć ma

W dzisiejszym rozdziale Mojżesz mówi o przyszłych podbojach Izraela - w Kanaanie żyje aż siedem narodów, które wszystkie mają zostać przez Izraelitów wytępione, aby nie zarazić ich przypadkiem swoim pogaństwem. Poza tym dość dużo miejsca jest poświęcone temu, w jaki sposób Bóg będzie błogosławić Izraelitom oraz dlaczego ich sobie wybrał.

Lb 24 - przepowiednia Balaama o królu Dawidzie

Dziś dalsza część przepowiedni Balaama. Najpierw zachwyca się on pięknem żydowskich namiotów, a następnie przepowiada, jak do Żydzi wyrżną wszystkich w pień.

1 Gdy Balaam spostrzegł, że dobre jest w oczach Pana błogosławienie Izraela, nie odszedł wcale, jak przedtem, aby szukać wróżb, lecz twarz obrócił ku pustyni.

Lb 23 - jak Balak kombinował, by Żydów Bóg mu przeklął

Dzisiejszy rozdział jest ciekawy i dość zabawny nawet. Balak chce, żeby Balaam przeklął Izraela, ale ten ciągle im błogosławi. Przy okazji mamy tutaj dość sporo różnych "rodzynków", takich jak ciekawe porównania, opis przyszłości Izraela, wspomnienie o konsekwencji Boga i chyba nawet zapowiedź przyjścia Chrystusa.

1 Wtedy rzekł Balaam do Balaka: «Wznieś mi tu siedem ołtarzy i przyprowadź mi siedem młodych cielców i siedem baranów». 2 Balak uczynił według życzenia Balaama, i ofiarowali wspólnie na każdym ołtarzu młodego cielca i barana. 3 Wtedy rzekł Balaam do Balaka: «Pozostań tu przy twojej całopalnej ofierze, ja zaś odejdę. Może objawi mi się Pan, a co mi dozwoli zobaczyć, oznajmię tobie». I poszedł na bezdrzewny pagórek.

Lb 22 - czyim głosem gadał osioł? - historia o Balaamie

Dzisiejszy rozdział jest dość ciekawy. Dużo w nim analizuję, może nawet za dużo, ale mam nadzieję, że przynajmniej udało mi się wyczerpać związane z tym rozdziałem problemy.

A mowa jest konkretnie o Balaamie i jego oślicy, która uratowała go przed mieczem anioła Bożego, a następnie zaczęła mówić ludzkim głosem. Wszystko zaś odbywa się w kontekście powszechnego przerażenia, jakie Izraelici rozsiewają po okolicznych ludach.

1 Potem Izraelici ruszyli dalej i rozbili namioty na równinach Moabu po drugiej stronie Jordanu, naprzeciw Jerycha.

Lb 6 - długie włosy dla Boga i ulubiony tekst błogosławieństwa

W dzisiejszym rozdziale mowa jest o dwóch rzeczach: nazireacie, czyli specjalnym czasowym oddaniu dla Boga, oraz o błogosławieństwie. Konkretnie treść wzorcowego błogosławieństwa zostaje podana przez Boga na końcu tego rozdziału, ja zaś ją sobie rozbijam na czynniki pierwsze.

1 Przemówił znowu Pan do Mojżesza tymi słowami: 2 «Tak mów do Izraelitów: gdy jaki mężczyzna lub kobieta złoży ślub nazireatu, aby się poświęcić dla Pana, 3 musi się powstrzymać od wina i sycery, nie może używać octu winnego i octu z sycery ani soku z winogron; nie wolno mu jeść winogron zarówno świeżych, jak i suszonych.

Hm, wino i sycera to ja rozumiem, bo to alkohol. Ale dlaczego nie wolno mu nawet jeść winogron? Dziwne...

Kpł 25 - rok szabatowy i jubileuszowy

Dzisiejszy rozdział porusza dość wiele istotnych wątków. Rok szabatowy i prawa z nim związane, rok jubileuszowy, własność ziemska i powracanie do owej własności, dbałość o ubogich a także sprzedawanie się w niewolę. Ogólnie rzecz biorąc, są to takie fundamenty i ramy całego życia gospodarczego wśród Izraelitów.

1 Potem Pan powiedział do Mojżesza na górze Synaj: 2 «Mów do Izraelitów i powiedz im: Kiedy wejdziecie do ziemi, którą daję wam, wtedy ziemia będzie także obchodzić szabat dla Pana. 3 Sześć lat będziesz obsiewał swoje pole, sześć lat będziesz obcinał swoją winnicę i będziesz zbierał jej plony, 4 ale w siódmym roku będzie uroczysty szabat dla ziemi, szabat dla Pana.

Wj 39 - rozdział wyjątkowy

Dzisiejszy rozdział opisuje wykonywanie szat dla kapłanów i jest rozdziałem wyjątkowym. A wyjątkowość jego polega na tym, że nie ma w nim żadnego komentarza z mojej strony. Tak jakoś wyszło, że czytając go nie pojawiła mi się żadna dodatkowa myśl, którą mógłbym do tego tekstu odnieść, gdyż wszystkie zawarłem już podczas pierwszego opisu szat dokonanego przez Boga, który miał miejsce w rozdziale 28. niniejszej księgi.

1 Zrobili też szaty z drogocennej tkaniny do [pełnienia] służby w przybytku z fioletowej i czerwonej purpury oraz z karmazynu. Zrobili również szaty święte dla Aarona, jak to Pan nakazał uczynić Mojżeszowi. 2 Wykonali efod ze złota, z fioletowej i czerwonej purpury, karmazynu oraz z kręconego bisioru.

Rdz 49 - bardzo ważne proroctwo dla synów Izraela

Dzisiejszy rozdział jest moim zdaniem bardzo istotny i ciekawy. Jakub wygłasza w nim błogosławieństwo, czy może raczej proroctwo, odnośnie przyszłych losów poszczególnych plemion Izraela, pochodzących od dwunastu Jakubowych synów. Szczególnie istotne jest błogosławieństwo dla Judy, w którym najwyraźniej mowa jest o Chrystusie.

1 Jakub przywołał swoich synów mówiąc do nich: «Zgromadźcie się, a opowiem wam, co was czeka w czasach późniejszych.
2 Zbierzcie się i słuchajcie, synowie Jakuba,
słuchajcie Izraela, ojca waszego!

Rdz 48 - Jakub wnuki błogosławi, a Józef twierdzi, że w zły sposób

W dzisiejszym rozdziale przytoczone jest błogosławieństwo, jakie stary Jakub złożył swoim wnukom, synom Józefa, uznając ich jednocześnie za swoich własnych synów. Ma to związek z późniejszym podziałem plemion Izraela.

1 Kiedy po tych wydarzeniach doniesiono Józefowi: «Ojciec twój zachorował», zabrał on z sobą dwóch swych synów: Manassesa i Efraima.2 Gdy powiedziano Jakubowi: «Syn twój, Józef, przyszedł do ciebie», Izrael, z wysiłkiem usiadłszy na łożu, 3 rzekł do Józefa: «Bóg Wszechmogący ukazał mi się w Luz, w kraju Kanaan, i błogosławiąc mi 4 powiedział do mnie: Ja uczynię cię płodnym i dam ci tak liczne potomstwo, że rozrośniesz się w wielki naród. Daję też ten oto kraj przyszłemu potomstwu twemu na własność na zawsze. 5 A zatem dwaj twoi synowie, którzy ci się urodzili w Egipcie, zanim przybyłem do ciebie, do Egiptu, moimi są: Efraim i Manasses będą mi jak Ruben i Symeon.