2Sm 8 - jak Pan udzielał Dawidowi pomocy we wszystkim, co ten zamierzył

Dzisiejszy rozdział opisuje zwycięstwa Dawida nad wielorakimi ludami, od Filistynów poczynając. Do jednych z nich odnosił się łagodnie, nakazując im jedynie płacenie daniny, jednak decyzje w sprawie niektórych są już dużo bardziej kontrowersyjne z naszego punktu widzenia.

1 Po tych wydarzeniach Dawid pobił Filistynów i zmusił ich do uległości. Odebrał też z rąk Filistynów Gat.

1Sm 30 - jak Dawidowi napadli na dom

Dzisiejszy rozdział mówi o napaści Amalekitów na Skilag, gdzie znajdował się dom Dawida. Reakcja Dawida raczej nie powinna wzbudzać zdziwienia. Rozdział ten jest ciekawy zwłaszcza ze względu na nową zasadę wojenną, którą Dawid wprowadza, a która brzmi dość nowotestamentowo jak na tamte czasy. Zapraszam.

1 Kiedy Dawid wracał razem ze swymi ludźmi do Siklag w trzecim dniu, Amalekici [tymczasem] najechali na Negeb i na Siklag.

Dopowiem, że Skilag to ta miejscowość, którą Dawid dostał od króla Akisza na własność.

1Sm 4 - czemu ten Izrael był tak potwornie głupi?

Dzisiejszy rozdział jest bardzo smutny. Najpierw zasmuca nas on brakiem rozsądku w głowach Izraelitów, a później tym, co z tego braku wynikło.

No, chyba że kogoś nie zasmuca.

1 Słowo Samuela docierało do wszystkich Izraelitów <jako słowo Pańskie>. <W tym czasie Filistyni zgromadzili się, by walczyć przeciw Izraelitom>.

Sdz 1 - wojny, teść Mojżesza i obcięte kciuki

Rozpoczynamy Księgę Sędziów. Póki co o żadnych sędziach w niej nie ma - są za to opisy kolejnych podbojów Izraela, już po śmierci Jozuego. Mowa jest o okrutnym królu, który obcinał innym kciuki, a także można się chwilę pozastanawiać, ilu teściów miał Mojżesz. Bo ja naliczyłem już trzech...

1 Po śmierci Jozuego Izraelici tak się pytali Pana: «Któż z nas pierwszy wystąpi do walki przeciwko Kananejczykom?» 2 Pan odpowiedział: «Wystąpi Juda. Oto daję tę ziemię w jego ręce». 3 Zwrócił się więc Juda do Symeona, swego brata: «Pójdź ze mną na ziemię wyznaczoną mi losem, a będziemy walczyli z Kananejczykami.

Joz 17 - za mało ziemi dla plemion Józefa

W dzisiejszym rozdziale opisane są ziemie przypadające w udziale potomkom Manassesa (syna Józefa). Jest przy tym kilka zastanawiających ciekawostek. A pod koniec rozdziału plemię to wraz ze swoimi braćmi, Efraimitami, skarży się Jozuemu, że dał im za mało ziemi. Ot, typowo ludzka sytuacja...

1 A oto dział wylosowany dla pokolenia Manassesa, który był pierworodnym Józefa. Makir, pierworodny Manassesa, ojciec Gileada, ponieważ był wojownikiem, otrzymał Gilead i Baszan.

Joz 16 - krótko o ziemiach Efraima

Dziś wyjątkowo krótki rozdział mamy. Opisane są granice plemienia Efraima. Sam opis mało nam mówi, jak ktoś chce poznać, jak te granice wyglądały, to mapka jest tutaj. W zasadzie tylko jeden szczegół w tym rozdziale zwrócił moją uwagę, chodzi o naród, który został u Efraimitów w niewoli. A poza tym żadnych więcej ciekawostek dzisiaj nie ma.

Joz 9 - cwaniaki z Gibeonu

Poprzedni rozdział był o idiotach, to ten jest dla odmiany o cwaniakach. Naród zwany Chiwwitami podstępem zapewnił sobie nietykalność ze strony Izraela, mimo iż normalnie dawno poszedłby w ślady mieszkańców Jerycha i Aj. Byli oni niezwykle dobrze poinformowani o sytuacji Izraela, jego kulturze i historii, no i całkiem dobrze sobie to wszystko wykombinowali. Rozdział na pewno godny polecenia.

1 Gdy dowiedzieli się o tym królowie zamieszkali za Jordanem, na wzgórzu, na nizinie i wzdłuż brzegu Morza Wielkiego aż do Libanu: Chetyci, Amoryci, Kananejczycy, Peryzzyci, Chiwwici i Jebusyci, 2 sprzymierzyli się ze sobą, by walczyć wspólnie przeciw Jozuemu i Izraelitom.

Pwt 29 - aby być wiernym nowemu przymierzu

W dzisiejszym rozdziale Mojżesz wspomina raz jeszcze co ważniejsze wydarzenia z historii Izraela, podkreśla, by przestrzegać prawa i jak zwykle - przestrzega przed bałwochwalstwem. Mimo iż zasadnicza treść nie jest niczym zaskakującym, to można w tu jednak znaleźć parę ciekawostek, jak na przykład nazwy miast zniszczonych razem z Sodomą i Gomorą, albo to, że w momencie zawierania przymierza Bóg ma w jakiś sposób polepszyć Izraelitom zdolności rozumienia ważnych rzeczy.

 Mojżesz zwołał wszystkich Izraelitów i rzekł: Widzieliście wszystko, co w ziemi egipskiej Pan na waszych oczach uczynił faraonowi, wszystkim jego sługom i całej ziemi: 2 wielkie plagi, jakie widziały wasze oczy, znaki i wielkie cuda.

Pwt 16 - o świętach i korupcji w sądownictwie

Dzisiejszy rozdział w większości mówi o świętach i na ich temat nie ma w nim wiele nowości. Pod koniec natomiast znajduje się ciekawa wzmianka na temat korupcji, a także pewna mała znowu o bałwochwalstwie. Do tego ostatniego zaczynam się już trochę przyzwyczajać...

1 Pilnuj przestrzegania miesiąca Abib i święcenia Paschy ku czci Pana, Boga swego, gdyż w miesiącu Abib, nocą, Pan, Bóg twój, wyprowadził cię z Egiptu.

O Passze i miesiącu Abib była już mowa wiele razy: Wj 13,4, Wj 23,15, Wj 34,18. Nad samym miesiącem jednak nie pochylałem się zanadto i dopiero teraz znalazłem sobie ten artykuł. Parę ciekawych rzeczy on o tym miesiącu wyjaśnia.

Pwt 15 - czy spłacać długi się Żydom opłaca?

Dzisiaj znowu garść przepisów od Mojżesza. Mowa jest ponownie o roku szabatowym, oraz związanym z nim darowaniem długów oraz wypuszczaniem niewolników. Sprawa w sumie dość kontrowersyjna, zwłaszcza gdyby się chciało przełożyć to na dzisiejsze czasy. Poza tym zaś jest mała wzmianka o pierworodnych - co też jest powtórką.

Lb 31 - rzeź Madianitów

Dzisiejszy rozdział jest kontrowersyjny. Izraelici wycinają Madianitów w pień. Zapraszam.

1 Rzekł Pan do Mojżesza: 2 «Pomścij Izraelitów na Madianitach. Potem zostaniesz przyłączony do twoich przodków».

Kpł 25 - rok szabatowy i jubileuszowy

Dzisiejszy rozdział porusza dość wiele istotnych wątków. Rok szabatowy i prawa z nim związane, rok jubileuszowy, własność ziemska i powracanie do owej własności, dbałość o ubogich a także sprzedawanie się w niewolę. Ogólnie rzecz biorąc, są to takie fundamenty i ramy całego życia gospodarczego wśród Izraelitów.

1 Potem Pan powiedział do Mojżesza na górze Synaj: 2 «Mów do Izraelitów i powiedz im: Kiedy wejdziecie do ziemi, którą daję wam, wtedy ziemia będzie także obchodzić szabat dla Pana. 3 Sześć lat będziesz obsiewał swoje pole, sześć lat będziesz obcinał swoją winnicę i będziesz zbierał jej plony, 4 ale w siódmym roku będzie uroczysty szabat dla ziemi, szabat dla Pana.

Kpł 22 - o jedzeniu ofiar i kastrowaniu baranów

Dziś jest trochę o jedzeniu świętych ofiar - kto je jeść może, a kto nie. Ponadto mowa jest różnych rodzajach skaza u baranów ofiarnych i o paru drobniejszych rzeczach.

1 Po czym Pan powiedział do Mojżesza: 2 «Mów do Aarona i jego synów, aby się powstrzymywali od niektórych świętych darów Izraelitów, które oni mi poświęcają, nie bezcześcili mojego świętego imienia. Ja jestem Pan! 3 Powiedz im, aby wiedziały o tym przyszłe pokolenia: jeżeli kto z potomków waszych, będąc w stanie nieczystości rytualnej, zbliży się do rzeczy świętych, które Izraelici poświęcają Panu, to człowiek ten będzie odrzucony ode Mnie. Ja jestem Pan!

Wj 22 - seks przed ślubem i inne przepisy

Dziś kolejna dawka przepisów z prawa Mojżeszowego.

1 Gdyby pochwycił ktoś złodzieja w czasie włamywania się [w nocy] i pobił go tak, iżby umarł, nie będzie winien krwi. 2 Ale gdyby to uczynił po wschodzie słońca, będzie winien krwi.

To ciekawa rzecz. Dlaczego złodzieja można zabić w nocy, a nie można w dzień?

Wj 21 - prawa o niewolnicach, poronieniach i wołach

Dzisiejszy rozdział przedstawia kolejne prawa, jakie Mojżesz podobno dostał od Boga, tym razem jednak bardziej szczegółowe i trochę dziwne.

1 Te są prawa, które im przedstawisz. 2 Jeśli kupisz niewolnika - Hebrajczyka, będzie <ci> służył sześć lat, w siódmym roku zwolnisz go bez wykupu. 3 Jeśli przyszedł sam, odejdzie sam, a jeśli miał żonę, odejdzie z żoną. 4 Lecz jeśli jego pan dał mu żonę, która zrodziła mu synów i córki, żona jak i dzieci będą należeć do pana, a on odejdzie sam.

Wj 6 - inny opis objawienia w krzaku, gmatwający sytuację

Dzisiejszy rozdział jest rozdziałem dość zagmatwanym. Historia objawienia się Boga Mojżeszowi jest bowiem opowiadana od początku, niestety z pewnymi różnicami. A potem znajduje się mała porcja genealogii, która wygląda jak dzieło jeszcze innego autora i wstęp do kolejnego opisu objawienia, tym razem streszczonego do minimum.

1 Pan rzekł wtedy do Mojżesza: «Teraz ujrzysz, co uczynię faraonowi. [Zmuszony] mocną ręką wypuści ich i mocną ręką wypędzi ich ze swego kraju».

Wj 5 - jak Mojżesz z Aaronem faraona wkurzyli

W dzisiejszym rozdziale Mojżesz wreszcie przełamuje swoje opory i wraz z Aaronem idzie do faraona. Faraon oczywiście ma gdzieś ich żądania, tak z resztą, jak Bóg już wcześniej przepowiedział. W efekcie Izraelici muszą ciężej pracować i zaczynają mieć o to do Mojżesza pretensje.

1 Potem udali się Mojżesz i Aaron do faraona i powiedzieli mu: «Tak powiedział Pan, Bóg Izraela: Wypuść mój lud, aby urządził na pustyni uroczystość ku mojej czci». 2 Faraon odpowiedział: «Kimże jest Pan, abym musiał usłuchać Jego rozkazu i wypuścić Izraela? Nie znam Pana i nie wypuszczę Izraela».

Wj 1 - eugenika faraona na Izraelitach

Zaczynamy kolejną księgę - Księgę Wyjścia. Rozpoczyna się ona od opisu stopniowo pogarszającej się sytuacji Izraelitów w Egipcie, związanej, jakby nie patrzeć, z ich nadmiernym w oczach Egipcjan rozmnażaniem się.

1 Oto imiona synów Izraela, którzy razem z Jakubem przybyli do Egiptu. Każdy zaś przyszedł ze swoją rodziną: 2 Ruben, Symeon, Lewi, Juda; 3 Issachar, Zabulon i Beniamin: 4 Dan, Neftali, Gad i Aser. 5 Było zaś wszystkich potomków Jakuba siedemdziesiąt osób, Józef zaś już był w Egipcie.

Dotąd znamy tę historię z poprzedniej księgi - to dobrze, że są one ze sobą zgodne.

Rdz 50 - zakończenie księgi - pogrzeb Jakuba i śmierć Józefa

To już ostatni rozdział Księgi Rodzaju, czy też - jak wolą inni - Pierwszej Mojżeszowej. Opisany jest w nim pogrzeb Jakuba, który odbywa się zgodnie z kulturą egipską - zmarły zostaje zmumifikowany, co trwa ponad miesiąc, a następnie wielka pielgrzymka z jego ciałem podąża do Kanaanu, do grobu Abrahama, gdzie Jakub chciał być złożony. Następnie dowiadujemy się, jak to Józef wybaczył swoim braciom ich dawne winy i poznajemy streszczenie dalszych jego losów aż do śmierci. Zastanawiam się też w międzyczasie, w którym dokładnie momencie Izraelici stali się niewolnikami faraona - ten moment bowiem nieco opisom biblijnym umyka.

1 Józef przypadł do twarzy swego ojca, płakał nad nim i całował go. 2 A potem rozkazał swym domowym lekarzom, aby zabalsamowali jego ojca. Ci zatem lekarze balsamowali Izraela. 3 Zabrało im to czterdzieści dni, tyle bowiem czasu trwało balsamowanie.

Rdz 47 - ile wynosił pierwszy podatek w Biblii?

Głodu w Egipcie ciąg dalszy. Najżyźniejsza ziemia zostaje ofiarowana Izraelowi, podczas gdy Egipcjanie stają się niewolnikami i płacić muszą ustanowiony przez Józefa podatek - dobry punkt odniesienia do czasów dzisiejszych.

1 Józef wszedłszy do faraona oznajmił mu: «Ojciec mój i bracia z trzodami, bydłem i całym dobytkiem przybyli z ziemi Kanaan i są już w kraju Goszen». 2 Po czym Józef przedstawił faraonowi pięciu swych braci, których zabrał z sobą. 3 Faraon zapytał jego braci: «Jakie jest wasze zajęcie?» Odpowiedzieli mu: «Pasterzami trzód jesteśmy zarówno my, słudzy twoi, jak i nasi przodkowie».