Joz 7 - co się stało świętokradcy i rodzinie jego

Dziś mamy rozdział trudny. Nawet bardzo trudny. Dawno nie było trudnych rozdziałów, więc właśnie nadszedł czas na jeden z nich. Jeden z Izraelitów zgrzeszył, gdyż wziął sobie rzecz objętą klątwą. Potem jednak przyznał się do wszystkiego i nawet wskazał miejsce, gdzie to zakopał. A potem? Cóż, o tym przeczytacie wewnątrz rozdziału.

1 Izraelici dopuścili się przestępstwa na rzeczach obłożonych klątwą. Akan, syn Karmiego, syna Zabdiego, syna Zeracha z pokolenia Judy, przywłaszczył sobie coś z dobra obłożonego klątwą, dlatego zapłonął gniew Pana przeciw synom Izraela.

Pwt 22 - różne warianty pozamałżeńskiego seksu

W tym rozdziale znowu mamy kawałek prawa, a w zasadzie kilka jego kawałków z różnych dziedzin życia. Jedne brzmią bardzo słusznie, jak te, by oddawać sobie swoje zguby, inne wyglądają na pierdołowate i dziwne, jak to obsiewaniu winnicy, a jeszcze inne, te związane z małżeństwem, seksem albo ubraniami, mogą wzbudzać kontrowersje. Dla każdego zatem coś miłego - zapraszam.

1 Jeśli zobaczysz zbłąkanego wołu swego brata albo sztukę mniejszego bydła, nie odwrócisz się od nich, lecz zaprowadzisz je z powrotem do swego brata. 2 Jeśli brat twój nie jest blisko ciebie i jeśli go nie znasz, zaprowadzisz je do swego domu, będą u ciebie, aż przyjdzie ich szukać twój brat i wtedy mu je oddasz.

Pwt 17 - wojsko niebieskie i królewskie żony

Dzisiejszy rozdział mówi o rzeczach ciekawych. O kulcie aniołów, o świadkach na sądzie, a na końcu o królu. Kult aniołów jest szczególnie istotny ze względu na KRK, odnośnie świadków prawo jest całkiem sensownie skonstruowane, natomiast odnośnie króla - no cóż, każdy, kto marzy o koronie, powinien to przeczytać.

Lb 15 - prawo o frędzlach

Dzisiejszy rozdział jest już niestety nudniejszy. Znowu bowiem zaczyna się prawo. Najpierw najnudniejsze - o ofiarach, ale potem nieco ciekawsze. Opisane jest też drugie w historii Izraela ukamienowanie oraz mały przepis odnośnie frędzli - swego rodzaju "przypominaczy" o Bogu i Jego prawie.

1 Pan tak przemówił do Mojżesza: 2 «Zwróć się do Izraelitów i powiedz im: Gdy wejdziecie do kraju, który wam daję na mieszkanie, 3 i złożycie Panu ofiarę spalaną z cielców lub owiec: całopalenie lub ofiarę dla wypełnienia ślubu, bądź też jako ofiarę dobrowolną, bądź podczas waszych uroczystości, aby zgotować miłą woń dla Pana, 4 winien ten, który przynosi dar ofiarny dla Pana, przynieść jako ofiarę z pokarmów dziesiątą część efy najczystszej mąki, zaprawionej jedną trzecią hinu oliwy.

Kpł 24 - pierwsze ukamienowanie w Biblii

Dziś na początku znów jest trochę o ofiarach, ale potem robi się ciekawiej. Dużo ciekawiej. Pojawia się bowiem krótka historyjka fabularna, która zostaje niejako wpleciona w zbiór stałych praw od Boga. Taka jakby odskocznia od monotonii ofiar i tego wszystkiego.

1 Potem Pan powiedział do Mojżesza: 2 «Rozkaż Izraelitom, aby dostarczyli ci do świecznika czystej oliwy wyciśniętej z oliwek, aby zapewnić nieustanne światło. 3 Na zewnątrz zasłony świadectwa w Namiocie Spotkania Aaron go ustawi, [by świecił] od wieczora aż do poranka przed Panem, nieustannie. To jest ustawa wieczysta dla waszych pokoleń. 4 Na czystym świeczniku przygotuje lampy, aby paliły się przed Panem nieustannie.