Joz 19 - czemu Symeon ma się zmieszać z Judą?

W dzisiejszym rozdziale podział ziem się kończy. Wreszcie. Rzutem na taśmę przedstawione mamy granice Symeona, Zabulona, Issachara, Asera, Neftalego i Dana, a potem jeszcze jest wzmianka o prywatnym mieście Jozuego (tzn. żywego Jozuego - on się jeszcze swojego plemienia nie dorobił). Zwłaszcza ciekawa jest sytuacja plemienia Symeona i jej związek z wcześniejszymi wydarzeniami z Księgi Rodzaju.

1 Drugi los przypadł w udziale Symeonowi - pokoleniu potomków Symeona - według ich rodów, a dział ich znajdował się pośród dziedzictwa potomków Judy.

Pwt 14 - na co konkretnie iść ma dziesięcina?

W dzisiejszym rozdziale jest znowu mowa o cięciu się, o zwierzętach czystych i nieczystych, a także o dziesięcinie. W zasadzie większość rzeczy się powtarza, ale odnośnie dziesięciny pewien ważny szczegół jest nowy. I szczegół ten może wiele powywracać w codziennym życiu niektórych chrześcijańskich kościołów, które przepisy o dziesięcinie stosują w dzisiejszych czasach. Dlatego też tym bardziej zapraszam do czytania.

1 Wy jesteście dziećmi Pana, Boga waszego. Po zmarłym nie będziecie nacinać sobie skóry ani strzyc krótko włosów nad czołem, 2 bo wy jesteście ludem poświęconym Panu, Bogu swemu: was wybrał Pan, byście się stali ludem będącym Jego wyłączną własnością spośród wszystkich narodów, które są na ziemi.

Lb 36 - kobiety, patriotyzm a Bóg

Dzisiejszy rozdział mówi o pewnej trudnej sytuacji, jaka wynikła wśród Żydów podczas podziału ziemi. Chodzi o córki Selofchada, które otrzymały po ojcu dziedzictwo. Sprawa jest o tyle ciekawa, że pokazuje, iż całe owe prawo było żywe, ludzie brali je na serio i myśleli o nim. Widać też w tym rozdziale, że Bóg w pewnym sensie popiera postawę patriotyczną, a także parę innych ciekawych zjawisk kulturowych.

Kpł 25 - rok szabatowy i jubileuszowy

Dzisiejszy rozdział porusza dość wiele istotnych wątków. Rok szabatowy i prawa z nim związane, rok jubileuszowy, własność ziemska i powracanie do owej własności, dbałość o ubogich a także sprzedawanie się w niewolę. Ogólnie rzecz biorąc, są to takie fundamenty i ramy całego życia gospodarczego wśród Izraelitów.

1 Potem Pan powiedział do Mojżesza na górze Synaj: 2 «Mów do Izraelitów i powiedz im: Kiedy wejdziecie do ziemi, którą daję wam, wtedy ziemia będzie także obchodzić szabat dla Pana. 3 Sześć lat będziesz obsiewał swoje pole, sześć lat będziesz obcinał swoją winnicę i będziesz zbierał jej plony, 4 ale w siódmym roku będzie uroczysty szabat dla ziemi, szabat dla Pana.

Wj 20 - Dziesięć Przykazań - sami wiecie, których

Analizę tego rozdziału musiałem pisać przez dwa dni, dlatego wczoraj nie było wpisu. Obejmuje on bowiem tzw. dekalog, a więc podstawowe Dziesięć Przykazań, które Bóg dał Mojżeszowi, i które uważane są przez wielu chrześcijan za absolutną podstawę jakiejkolwiek moralności. Dlatego poświęciłem im wyjątkowo dużo czasu, mam nadzieję, że nie na darmo.

1 Wtedy mówił Bóg wszystkie te słowa: 2 «Ja jestem Pan, twój Bóg, który cię wywiódł z ziemi egipskiej, z domu niewoli.

Rdz 31 - Jakub z Labanem kłócą się i godzą

Ten rozdział opisuje wzajemne pretensje, jakie mieli do siebie Jakub i Laban w momencie rozstania, a także ich ostateczne pojednanie. Jednak bez pomocy Boga mogłoby być ciężko, bo spór nie zapowiadał się dobrze, zwłaszcza że Rachela ukradła posążki i o mało nie przypłaciła tego życiem.

1 Jakub słyszał, jak synowie Labana mówili: «Jakub zabrał wszystko, co posiadał nasz ojciec, i z mienia naszego ojca dorobił się całego tego majątku». 2 I widział Jakub, że Laban zmienił się wobec niego i nie był już taki jak przedtem. 3 Wtedy to Pan rzekł do Jakuba: «Wróć do ziemi twych przodków, do twego kraju rodzinnego, Ja zaś będę z tobą».

Rdz 23 - pogrzeb Sary i ziemia Abrahama

Na każdego w końcu przychodzi pora, więc musiała przyjść i na Sarę. Dzisiejszy rozdział opisuje okoliczności jej pogrzebu. Można z nich wyczytać obyczajowość ówczesnych plemion i status, jaki faktycznie miał Abraham wśród rodowitych mieszkańców Kanaanu.

1 Sara doczekała się stu dwudziestu siedmiu lat życia.

Naprawdę sporo. Wciąż więcej, niż planował Bóg przed potopem, że ludzie powinni żyć.

2 Zmarła ona w Kiriat-Arba, czyli w Hebronie, w kraju Kanaan. Abraham rozpoczął więc obrzędową żałobę po Sarze, aby ją opłakać.

No i to jest pierwszy biblijny fragment, który wspomina coś o obrządku żałobnym. Szkoda, że nie ma mowy o jego szczegółach.