Lb 14 - jak Bóg pokarał tchórzliwych Żydów

Dzisiejszy rozdział jest dość długi, ale ciekawy. Bardzo ludzki, powiedziałbym, ale w tym mniej pozytywnym sensie. Z Żydów wychodzi tchórzostwo, głupota, ośli upór i inne tego typu rzeczy. Będą się za to błąkać po pustyni przez 40 lat.

1 Wtedy całe zgromadzenie zaczęło wołać podnosząc głos. I płakał lud owej nocy.

Przypomnę może kontekst: przyszli zwiadowcy z Kanaanu i rozpowiadają o sile tamtejszych - stąd ten płacz.

2 Izraelici szemrali przeciwko Mojżeszowi i Aaronowi. Całe zgromadzenie mówiło do nich: «Obyśmy byli pomarli w Egipcie albo tu na pustyni! 3 Czemu nas Pan przywiódł do tego kraju, jeśli paść mamy od miecza, a nasze żony i dzieci mają się stać łupem nieprzyjaciół? Czyż nie lepiej nam będzie wrócić do Egiptu?»

Rdz 50 - zakończenie księgi - pogrzeb Jakuba i śmierć Józefa

To już ostatni rozdział Księgi Rodzaju, czy też - jak wolą inni - Pierwszej Mojżeszowej. Opisany jest w nim pogrzeb Jakuba, który odbywa się zgodnie z kulturą egipską - zmarły zostaje zmumifikowany, co trwa ponad miesiąc, a następnie wielka pielgrzymka z jego ciałem podąża do Kanaanu, do grobu Abrahama, gdzie Jakub chciał być złożony. Następnie dowiadujemy się, jak to Józef wybaczył swoim braciom ich dawne winy i poznajemy streszczenie dalszych jego losów aż do śmierci. Zastanawiam się też w międzyczasie, w którym dokładnie momencie Izraelici stali się niewolnikami faraona - ten moment bowiem nieco opisom biblijnym umyka.

1 Józef przypadł do twarzy swego ojca, płakał nad nim i całował go. 2 A potem rozkazał swym domowym lekarzom, aby zabalsamowali jego ojca. Ci zatem lekarze balsamowali Izraela. 3 Zabrało im to czterdzieści dni, tyle bowiem czasu trwało balsamowanie.

Rdz 45 - jak Józef wreszcie się przyznał do bycia Józefem

W dzisiejszym rozdziale wreszcie następuje przełom, Józef bowiem nie wytrzymuje i przyznaje się swoim braciom do tego, kim jest. Dużo łez, uścisków, dużo darów od faraona, ogólnie rzecz biorąc - szczęśliwe spotkanie nienawidzących się niegdyś braci.

1 Józef nie mógł opanować swego wzruszenia i wobec wszystkich, którzy tam byli, zawołał: «Niechaj wszyscy stąd wyjdą!» Nikogo nie było z nim, gdy Józef dał się poznać swym braciom. 2 Wybuchnąwszy głośnym płaczem, tak że aż usłyszeli Egipcjanie oraz dworzanie faraona, 3 rzekł do swych braci: «Ja jestem Józef! Czy ojciec mój jeszcze żyje?»