Rt 4 - Rut wychodzi za mąż i czemu to jest ważne

W dzisiejszym rozdziale widzimy, jak wyglądało małżeństwo w starożytnym Izraelu - oraz jak nie wyglądało. Dowiadujemy się także, dlaczego ta księga w ogóle powstała. W zasadzie nie ma w tym rozdzia szczególnie trudnych kwestii, ale wiele jego szczegółów wymagało odplątania. Tutaj też księga ta się kończy, ma ona tylko cztery rozdziały - trochę dziwne zatem, że jej analiza zajęła mi więcej niż analiza całej Księgi Rodzaju ;]

1 Booz tymczasem wszedł do bramy miasta i usiadł tam. A oto przechodził krewny, o którym mówił Booz.

Rt 3 - jak Rut podrywała Booza

Dzisiejszy rozdział pokazuje nam, jak kobiety podrywały mężczyzn w starożytnym Izraelu. Konkretnie chodzi o Rut, dla której małżeństwo jest jedynym sposobem na przeżycie, a także niejako ma ona do niego prawo - prawo lewiratu.

1 Noemi, teściowa Rut, powiedziała do niej: «Moja córko, czyż nie powinnam ci poszukać spokojnego miejsca, w którym byłabyś szczęśliwa? 2 Oto czyż nie jest naszym powinowatym Booz, Booz, z którego dziewczętami ty byłaś? On to właśnie dzisiaj wieczorem ma czyścić jęczmień na klepisku.

Rt 2 - młoda, sprawna, szuka męża oraz pracy

Przygód Rut i Noemi ciąg dalszy. W tym rozdziale czytamy o tym, jak to Rut znalazła sobie pracę w polu i nasza dwójka już nie musi umrzeć z głodu.

1 Noemi miała powinowatego, krewnego jej męża, człowieka bardzo zamożnego z rodziny Elimeleka. Nazywał się Booz. 2 Powiedziała Rut Moabitka do Noemi: «Pozwól mi pójść na pole zbierać kłosy za tym, który będzie mnie darzył życzliwością».

Rt 1 - wybitnie babski rozdział

Dzisiejszy rozdział jest babski. Rozpoczyna on historię Rut i Noemi, jednocześnie w namacalny sposób obrazując, jak w owych czasach wyglądała sytuacja bytowa kobiety i że prawo lewiratu było naprawdę bardzo potrzebne. Ponadto, jak na babski rozdział przystało, mamy w nim też wzmianki o babskich plotkach.

1 W czasach, gdy rządzili sędziowie, nastał głód w kraju.

O tym głodzie w Księdze Sędziów nie było chyba mowy.

Pwt 25 - za co kobieta nie powinna chwytać

W tym rozdziale znów napotykamy na garść przepisów. Jest trochę o chłoście, wołach, prawie lewiratu (tym przez które Onan umarł), chwytaniu mężczyzn za genitalia, oszustwach handlowych, a na koniec o Amalekitach i tym, że mają zginąć. Dość ciekawy rozdział, choć mało kontrowersyjny.

1 Jeśli wyniknie spór między ludźmi, staną przed sądem, tam ich osądzą i za sprawiedliwego uznają niewinnego, a skażą winowajcę.

No to jest rzecz chyba na tyle oczywista, że nawet Izraelitom nie trzeba tego tłumaczyć - że niewinny jest sprawiedliwy, a nie odwrotnie.

Kpł 20 - kto zabija gejów?

Dwa rozdziały temu mowa była o zakazach związanych z seksem i bałwochwalstwem. Teraz zaś mowa jest o karach, jakie grożą za owe występki. Nie są one zbyt przyjemne, ale sam rozdział jest dość ciekawy. No i jak mój tytuł wskazuje, znowu jest mowa o gejach. Miałem się o nich nie rozwodzić, ale skoro Biblia znowu o nich mówi, to nie mam wyjścia...

1 Dalej Pan powiedział do Mojżesza: 2 «Mów do Izraelitów: Ktokolwiek spośród synów Izraela albo spośród przybyszów, którzy osiedlili się w Izraelu, da jedno ze swoich dzieci Molochowi, będzie ukarany śmiercią. Miejscowa ludność ukamienuje go.

Dzięki jednemu z komentujących wiem już, że owo oddawanie dzieci Molochowi, w Kpł 18,21 zwane "przeprowadzaniem przez ogień", polegało na spalaniu owych dzieci żywcem. Tak więc ukamienowanie to nawet dość lekka kara, jak na taki uczynek.

Rdz 38 - jak się Onan nie onanizował wcale

Dzisiejszy rozdział dotyka spraw związanych z seksem - prawa lewiratu oraz prostytucji. Pośrednio dotykana jest w nim również sprawa antykoncepcji i masturbacji, jest bowiem mowa o Onanie, zaś to właśnie od tego Onana pochodzi określenie "onanizm". Powiązanie owo jednak nie wynika z samej Biblii, ale z katolickiej nadinterpretacji tego fragmentu. Postaram się więc dzisiaj wykazać, że Onan wcale onanizmem nie grzeszył, a jego wina wynikała z uchylenia się od obowiązku, a nie jakiejś grzesznej praktyki seksualnej.

Po trzech latach od napisania tego tekstu stwierdziłem, że popełniłem w nim kilka błędów. A ponieważ temat jest ważny i popularny (post ten jest jednym z najczęściej wyświetlanych), stwierdziłem, że uściślę kilka rzeczy poprzez komentarz czerwoną czcionką.

Chciałbym też na wstępie podziękować anonimowej osobie, która dała mi w komentarzach do myślenia i sprowokowała to rewizji tego rozdziału.

Na początek odniosę się do tytułu i może będzie to trochę czepialstwo, ale fakt faktem, nie wiemy, czy Onan się onanizował. Biorąc pod uwagę, jakim był egoistą, jest to całkiem prawdopodobne. Problem tylko w tym, że nie jest to opisane w Biblii.

Kolejne uwagi będą niżej.