Lb 36 - kobiety, patriotyzm a Bóg

Dzisiejszy rozdział mówi o pewnej trudnej sytuacji, jaka wynikła wśród Żydów podczas podziału ziemi. Chodzi o córki Selofchada, które otrzymały po ojcu dziedzictwo. Sprawa jest o tyle ciekawa, że pokazuje, iż całe owe prawo było żywe, ludzie brali je na serio i myśleli o nim. Widać też w tym rozdziale, że Bóg w pewnym sensie popiera postawę patriotyczną, a także parę innych ciekawych zjawisk kulturowych.

Lb 35 - gdzie mają mieszkać lewici i gdzie się chować zabójcy

Dzisiejszy rozdział jest ciekawy. Mówi bowiem o miastach lewickich, z których niektóre stanowić mają azyl dla zabójców. Ale co ważne, tylko dla tych nieumyślnych. Każdy bowiem morderca (czyli umyślny zabójca) musi zostać ukarany śmiercią. Ma to jakiś związek z bezczeszczeniem ziemi, ale więcej na ten temat w rozwinięciu.

Lb 34 - podział Kanaanu

Dzisiejszy rozdział jest krótki i mówi o podziale ziem Kanaanu między pozostałe plemiona.

1 Mówił dalej Pan do Mojżesza: 2 «Daj Izraelitom następujący rozkaz: Gdy przyjdziecie do ziemi Kanaan, wtedy obszarem, który wam przypadnie jako dziedzictwo, będzie ziemia Kanaan w swoich granicach.

Lb 33 - streszczenie całej wędrówki Izraela

Dzisiejszy rozdział jest ciekawy, gdyż podsumowuje całą wędrówkę Izraela. Umożliwia więc sensowne ulokowanie opisywanych wydarzeń w czasie i ogólnie dodaje księdze wiarygodności. Wstawiam tutaj dość dużo odnośników do opisów danych wydarzeń w poprzednich rozdziałach.

1 Oto miejsca postoju Izraelitów, którzy swoimi oddziałami wojskowymi wyszli z Egiptu pod wodzą Mojżesza i Aarona. 2 Mojżesz zapisywał na rozkaz Pana miejsca, skąd rozpoczynał się dalszy ciąg pochodu. Takie to są owe miejsca postojów, z których ruszali dalej.

Lb 32 - podział ziem po wschodniej stronie Jordanu

W dzisiejszym rozdziale po raz pierwszy pojawiają się szczegóły dotyczące podziału Kanaanu pomiędzy plemiona Izraela. Sam Kanaan co prawda nie jest jeszcze zdobyty, a Mojżesz wciąż żyje, jednak dwa z plemion zamierzają nie osiedlać się w Kanaanie, ale na ziemiach po drugiej stronie Jordanu. Dlatego też wstawiam tutaj mapkę późniejszego Izraela, która pozwala sobie wyobrazić mniej więcej, jak ów podbój Kanaanu przebiegał. Widzimy na przykład, że Izraelici do Kanaanu wchodzili od wschodu (musieli przekroczyć Jordan), a nie, jakby się logicznie wydawało, od południa.

No a ogółem sama sprawa podziału ziem i owych dwóch plemion jest interesująca, więc zapraszam.

1 Rubenici i Gadyci posiadali liczne i bardzo duże stada. Gdy ujrzeli krainę Jezer i Gilead, uznali, że ta okolica nadaje się bardzo do hodowli bydła.

Rubenici i Gadyci, czyli potomkowie Rubena i Gada - plemiona Izraela.

Lb 31 - rzeź Madianitów

Dzisiejszy rozdział jest kontrowersyjny. Izraelici wycinają Madianitów w pień. Zapraszam.

1 Rzekł Pan do Mojżesza: 2 «Pomścij Izraelitów na Madianitach. Potem zostaniesz przyłączony do twoich przodków».

Lb 30 - gdy żona chce coś zrobić, a mąż jej nie pozwala

Dziś mowa jest o ślubach. Ale nie takich między mężem i żoną, ale między człowiekiem a Bogiem. Chociaż o mężach i żonach też akurat jest tutaj mowa, bo ciekawe rzeczy się dzieją, kiedy żona coś ślubuje, a mąż się na to nie zgadza. Sądzę też, że feministkom bardzo się ten rozdział nie podoba.

1 Mojżesz mówił do Izraelitów zgodnie z tym wszystkim, co mu Pan nakazał.
2 Mówił więc Mojżesz do wodzów pokoleń izraelskich te słowa: «Oto, co nakazuje Pan: 3 Jeśli mężczyzna złoży ślub Panu albo zobowiąże się do czego przysięgą, nie może łamać swego słowa, ale winien wypełnić dokładnie to, co wyrzekł swymi ustami.

Lb 29 - odliczanie dni cielcami podczas święta namiotów

Dziś mowa jest o świętach i związanych z nimi ofiarach. Ciekawą rzeczą jest swoiste odliczanie dni za pomocą cielców podczas święta namiotów. A poza tym - no ofiary jak ofiary...

1 W pierwszym dniu siódmego miesiąca będziecie mieć zwołanie święte; wtedy nie wolno wykonywać żadnej pracy. Będzie to dla was dzień trąbienia.

Lb 28 - ofiary po raz kolejny

Dziś dla odmiany rozdział nudny - następne przepisy o ofiarach. A może nie następne, ale te same, co były już wcześniej? Nie wiem nawet, nie chciało mi się sprawdzać.

A pod koniec tego rozdziału próbuję domyślić się, po co tych wszystkich przepisów jest aż tyle.

Lb 27 - Mojżesz ma umrzeć, a Bóg robi wodza z Jozuego

Dzisiejszy rozdział jest ciekawy i dużo w nim się dzieje. Najpierw sprawa córek Selofchada, o których to mowa była w poprzednim rozdziale - teraz się wyjaśnia dokładnie ich sytuacja, a Bóg przy okazji ustanawia prawo spadkowe. Potem Bóg mówi Mojżeszowi, aby poszedł popatrzeć na ziemię Kanaan, co ma być równoznaczne z końcem jego życia na tym świecie. No i przy okazji udowadniam, że szeol to jednak nie mógł być grób, ale musiało być to miejsce faktycznego przebywania zmarłych po śmierci. Na koniec zaś Bóg ustanawia nowym przywódcą Jozuego... no i to tyle. Zapraszam.

Lb 26 - drugi wielki spis ludności

Ten wykres obok pokazuje, jak zmieniła się liczba Izraelitów od pierwszego ich spisu na pustyni Synaj do drugiego, w okolicach Jerycha. To dość znamienne, że tych wszystkich Izraelitów sprzed paru tysięcy lat my możemy dziś przedstawiać z dużą dokładnością na wykresach Excela.

Dzisiejszy rozdział mówi właśnie o owym drugim spisie, jak również jest w nim przedstawiony spory fragment genealogii.

Lb 25 - co spotkało Żyda Zimri podczas seksu

Dzisiejszy rozdział jest ciekawy, gdyż mowa jest w nim o bałwochwalstwie i pogańskich dziwkach, które kusiły Izraelitów. Bogu się to rzecz jasna nie podobało, więc zesłał plagę. I kto wie, co by się mogło stać, gdyby nie dzielny kapłan Pinchas, który... a tego już nie zdradzę, przeczytajcie sami.

1 Gdy przebywali w Szittim, zaczął lud uprawiać nierząd z Moabitkami. 2 One to nakłaniały lud do brania udziału w ofiarach składanych ich bożkom. Lud spożywał dary ofiarne i oddawał pokłon ich bogom.

Lb 24 - przepowiednia Balaama o królu Dawidzie

Dziś dalsza część przepowiedni Balaama. Najpierw zachwyca się on pięknem żydowskich namiotów, a następnie przepowiada, jak do Żydzi wyrżną wszystkich w pień.

1 Gdy Balaam spostrzegł, że dobre jest w oczach Pana błogosławienie Izraela, nie odszedł wcale, jak przedtem, aby szukać wróżb, lecz twarz obrócił ku pustyni.

Lb 23 - jak Balak kombinował, by Żydów Bóg mu przeklął

Dzisiejszy rozdział jest ciekawy i dość zabawny nawet. Balak chce, żeby Balaam przeklął Izraela, ale ten ciągle im błogosławi. Przy okazji mamy tutaj dość sporo różnych "rodzynków", takich jak ciekawe porównania, opis przyszłości Izraela, wspomnienie o konsekwencji Boga i chyba nawet zapowiedź przyjścia Chrystusa.

1 Wtedy rzekł Balaam do Balaka: «Wznieś mi tu siedem ołtarzy i przyprowadź mi siedem młodych cielców i siedem baranów». 2 Balak uczynił według życzenia Balaama, i ofiarowali wspólnie na każdym ołtarzu młodego cielca i barana. 3 Wtedy rzekł Balaam do Balaka: «Pozostań tu przy twojej całopalnej ofierze, ja zaś odejdę. Może objawi mi się Pan, a co mi dozwoli zobaczyć, oznajmię tobie». I poszedł na bezdrzewny pagórek.

Lb 22 - czyim głosem gadał osioł? - historia o Balaamie

Dzisiejszy rozdział jest dość ciekawy. Dużo w nim analizuję, może nawet za dużo, ale mam nadzieję, że przynajmniej udało mi się wyczerpać związane z tym rozdziałem problemy.

A mowa jest konkretnie o Balaamie i jego oślicy, która uratowała go przed mieczem anioła Bożego, a następnie zaczęła mówić ludzkim głosem. Wszystko zaś odbywa się w kontekście powszechnego przerażenia, jakie Izraelici rozsiewają po okolicznych ludach.

1 Potem Izraelici ruszyli dalej i rozbili namioty na równinach Moabu po drugiej stronie Jordanu, naprzeciw Jerycha.

Lb 21 - jadowite węże i pierwsze podboje Izraela

W dzisiejszym rozdziale mowa jest o wężach jadowitych i miedzianym, a także o pierwszych izraelskich podbojach na okolicznych ludach. Mowa jest też o jakiejś zaginionej Księdze Wojen Jahwe. Pewnie w niej znaleźlibyśmy więcej szczegółów owych walk, niestety zaginęła ona dawno temu, a jedyne ślady po niej są właśnie w Biblii.

1 Król Aradu, Kananejczyk, mieszkający w Negebie, dowiedział się, że Izraelici nadciągają drogą od Atarim. Napadł na Izraela i wziął trochę ludzi do niewoli. 2 Wtedy Izraelici złożyli następujący ślub Panu, mówiąc: «Jeśli dasz ten lud w nasze ręce, klątwą obłożymy ich miasta».

Lb 20 - dlaczego Aaron z Mojżeszem nie weszli do Kanaanu?

To zdjęcie po lewej najprawdopodobniej przedstawia ową skałę, z której wytrysnęła w dzisiejszym rozdziale dla Izraelitów woda.

Ale oprócz wody dzieje się tu więcej: Edomici blokują Izraelitom drogę, umierają Miriam oraz Aaron, no i mowa jest o znowu o świętości - tym razem w nieco innym jej rozumieniu, a także o wierze i jej braku.

Lb 19 - dziwny rozdział o czerwonej krowie

Dziś jest mowa o czerwonej krowie i wodzie oczyszczającej. Rozdział pełen rzeczy dziwnych i niezrozumiałych. Pewne przepisy są niejasne, a inne wydają się niepotrzebne, tak że człowiek zachodzi w głowę, czy to faktycznie wymyślił Bóg, czy może jacyś nudzący się kapłani...

1 Mówił znów Pan do Mojżesza i Aarona: 2 «Oto rozporządzenie Prawa przepisanego przez Pana. Powiedz Izraelitom: Niech ci przyprowadzą czerwoną krowę bez skazy, na którą jeszcze nie wkładano jarzma.

Lb 18 - z czego ma żyć Aaron?

Dziś dla odmiany znowu troszkę przepisów. Ale nawet dość ciekawych. Bóg mówi w ciekawy sposób o swoim gniewie, a poza tym określa, jakie dary może dla siebie brać Aaron, kapłani i lewici. Dużo o dziesięcinach i innych tam ofiarach.

1 Wtedy rzekł Pan do Aarona: "Ty, synowie twoi i ród twego ojca, będziecie odpowiedzialni za wykroczenia popełnione w przybytku. Ty i synowie twoi będziecie odpowiadać za winy waszego kapłaństwa. 2 Niech również bracia twoi - pokolenie Lewiego, szczep twego ojca - przyjdą i przyłączą się do ciebie, a pomagają tobie i synom twoim [w służbie] przed Namiotem Spotkania. 3 Zatroszczą się o to, co potrzebne jest dla ciebie i dla przybytku. Jednak do sprzętów świętych i do ołtarza nie mogą się zbliżać; w przeciwnym razie zginą tak oni, jak i wy.

Lb 17 - jak Bóg chciał Żydów wybić do nogi

Dzisiejszy rozdział znowu jest ciekawy. Na początku rozwodzę się trochę na temat poświęcenia rzeczy, porównując poświęcenie z Biblii do tego w KRK. A po moich wywodach poczytać sobie można o tym, jak to Bóg już zesłał na Izraelitów plagę, aby wybić ich wszystkich, a uratowała ich przed tym tylko szybka interwencja Mojżesza i Aarona.

Na koniec zaś mowa jest o kwitnącej lasce.

1 Rzekł Pan do Mojżesza tymi słowami: 2 «Powiedz Eleazarowi, synowi kapłana Aarona, niech zbierze kadzielnice z pogorzeliska, a ogień niech rozrzuci w pewnym oddaleniu. Ponieważ zostały poświęcone 3 kadzielnice tych mężów, którzy życiem przypłacili swoje występki, należy je przekuć na cienkie blachy - na pokrywę ołtarza.