2Sm 12 - Bóg karze syna za winy ojca? - rozliczenie Boga z Dawidem

Dzisiejszy rozdział jest dość kontrowersyjny - Bóg karze Dawida śmiercią jego syna. Poza tym pojawia się wiele ciekawych kwestii pobocznych - no, ogólnie cały ten rozdział jest dość barwny, więc zapraszam.

Pwt 18 - lewici, zmarli i prorocy

Dzisiejszy rozdział jest dość krótki. W zasadzie większość rzeczy w nim się powtarza, ale niektóre są nowe i dziwne - takie jak żołądek i szczęka krowy chociażby. Mowa jest, jak w tytule, o lewitach, zmarłych i prorokach, a także o bałwochwalstwie - jak zwykle.

1 Kapłani-lewici, całe pokolenie Lewiego, nie będzie miało działu ani dziedzictwa w Izraelu. Żywić się będą z ofiar spalanych ku czci Pana i Jego dziedzictwa. 2 Nie będzie miało ono dziedzictwa wśród swoich braci: Pan jest jego dziedzictwem, jak mu to powiedział.

O tym była już mowa w Lb 18,20-24.

Lb 27 - Mojżesz ma umrzeć, a Bóg robi wodza z Jozuego

Dzisiejszy rozdział jest ciekawy i dużo w nim się dzieje. Najpierw sprawa córek Selofchada, o których to mowa była w poprzednim rozdziale - teraz się wyjaśnia dokładnie ich sytuacja, a Bóg przy okazji ustanawia prawo spadkowe. Potem Bóg mówi Mojżeszowi, aby poszedł popatrzeć na ziemię Kanaan, co ma być równoznaczne z końcem jego życia na tym świecie. No i przy okazji udowadniam, że szeol to jednak nie mógł być grób, ale musiało być to miejsce faktycznego przebywania zmarłych po śmierci. Na koniec zaś Bóg ustanawia nowym przywódcą Jozuego... no i to tyle. Zapraszam.

Rdz 49 - bardzo ważne proroctwo dla synów Izraela

Dzisiejszy rozdział jest moim zdaniem bardzo istotny i ciekawy. Jakub wygłasza w nim błogosławieństwo, czy może raczej proroctwo, odnośnie przyszłych losów poszczególnych plemion Izraela, pochodzących od dwunastu Jakubowych synów. Szczególnie istotne jest błogosławieństwo dla Judy, w którym najwyraźniej mowa jest o Chrystusie.

1 Jakub przywołał swoich synów mówiąc do nich: «Zgromadźcie się, a opowiem wam, co was czeka w czasach późniejszych.
2 Zbierzcie się i słuchajcie, synowie Jakuba,
słuchajcie Izraela, ojca waszego!

Rdz 44 - dalsze stresowanie braci przez Józefa

W tym rozdziale Józef dalej nie daje swym braciom spokoju, wmawiając im tym razem, że Beniamin ukradł mu puchar. Dlaczego Józef to zrobił, co do tego nie ma pewności, jednak pewne jest to, że bracia nie czuli się w tej sytuacji komfortowo. Rozdział kończy się dość nagle, w środku akcji, można powiedzieć, tak że najważniejsze jeszcze przed nami. W międzyczasie zaś zrobiłem małą dygresję o Szeolu, który z niewiadomych przyczyn został przeze mnie przeoczony wcześniej.

1 Tymczasem [Józef] dał takie polecenie przełożonemu swego domu: «Napełnij torby tych ludzi żywnością, ile tylko zdołają unieść, i powkładaj pieniądze na wierzch do torby każdego. 2 Mój zaś puchar srebrny włożysz na wierzch torby najmłodszego oprócz pieniędzy za zboże».

Rdz 25 - Abraham umiera, a jego wnuki handlują pierworództwem

Dzisiejszy rozdział daje nam garść informacji na temat dalszych losów Abrahama i jego potomków. Abraham i Izmael umierają, zostawiając jednak sporo potomstwa, z kolei Izaak musi się o nie dopiero modlić, bo dana mu przez Boga Rebeka była bezpłodna. W końcu jednak doczekuje się synów - bliźniaków, którzy początek dać mają dwóm różnym narodom.

1 Abraham poślubił jeszcze drugą kobietę, imieniem Ketura. 2 Ona to urodziła mu Zimrana, Jokszana, Medana, Midiana, Jiszbaka i Szuacha. 3 Jokszan był ojcem Saby i Dedana; synami zaś Dedana byli: Aszszurim, Letuszim i Leummim. 4 Synowie Midiana: Efa, Efer, Henoch, Abida i Eldaa. - Ci wszyscy byli potomkami Ketury. 5 Abraham całą swą majętność oddał Izaakowi, 6 synów zaś, których miał z żon drugorzędnych, obdarował i kazał im jeszcze za swego życia odejść od Izaaka ku wschodowi, do kraju leżącego na wschód.