2Sm 5 - o ślepych i kulawych nienawistnych dla duszy Dawida

Dzisiejszy rozdział jest dla odmiany całkiem optymistyczny - Dawid zostaje królem nad całym Izraelem i odnosi serię zwycięstw nad Filistynami. Co jednak warto podkreślić - bitwy te odbywają się w ścisłej współpracy z Bogiem. Oprócz tego jeden z królów ni stąd ni zowąd prezentuje Dawidowi pałac.

1 Wszystkie pokolenia izraelskie zeszły się u Dawida w Hebronie i oświadczyły mu: «Oto myśmy kości twoje i ciało. 2 Już dawno, gdy Saul był królem nad nami, tyś odbywał wyprawy na czele Izraela. I Pan rzekł do ciebie: "Ty będziesz pasł mój lud - Izraela, i ty będziesz wodzem nad Izraelem"».

2Sm 2 - dwóch królów w Izraelu i kompletnie bezsensowna bitwa

Po śmierci Saula królem w Izraelu zostaje Dawid. Niestety, nie jedynym. Co gorsza, terytorium drugiego króla jest większe. Taki stan rzeczy zazwyczaj wywołuje konflikty i tak też się dzieje w dzisiejszym rozdziale. Zapraszam.

1 Po tych wydarzeniach radził się Dawid Pana, pytając Go: «Czy mogę się udać do którego z miast judzkich?» Pan odrzekł: «Możesz iść». Pytał znów Dawid: «Dokąd mam iść?» Odpowiedział: «Do Hebronu».

Ten styl komunikacji Dawida z Bogiem jest czymś unikalnym. Zdaje się, że poprzednicy Dawida nie radzili się Boga aż tak często.

1Sm 23 - w jaki sposób Bóg mówił do Dawida?

Trochę się dzieje w tym rozdziale - Dawid na własną rękę walczy z Filistynami. I wygrywa. A potem musi uciekać przed Saulem, bo niewdzięczni mieszkańcy wyzwolonego miasta są gotowi wydać Dawida w jego ręce. Szczególnie zaś ciekawe w tym rozdziale są fragmenty mówiące o sposobie komunikacji Dawida z Bogiem. Zapraszam.

1 Tymczasem zawiadomiono Dawida: «Oto Filistyni oblegają Keilę i grabią [zboże na] klepiskach». 2 I radził się Dawid Pana: «Czy mam wyruszyć i czy pokonam tych Filistynów?» Pan odrzekł Dawidowi: «Wyruszaj, a pokonasz Filistynów i oswobodzisz Keilę».