Rdz 44 - dalsze stresowanie braci przez Józefa

W tym rozdziale Józef dalej nie daje swym braciom spokoju, wmawiając im tym razem, że Beniamin ukradł mu puchar. Dlaczego Józef to zrobił, co do tego nie ma pewności, jednak pewne jest to, że bracia nie czuli się w tej sytuacji komfortowo. Rozdział kończy się dość nagle, w środku akcji, można powiedzieć, tak że najważniejsze jeszcze przed nami. W międzyczasie zaś zrobiłem małą dygresję o Szeolu, który z niewiadomych przyczyn został przeze mnie przeoczony wcześniej.

1 Tymczasem [Józef] dał takie polecenie przełożonemu swego domu: «Napełnij torby tych ludzi żywnością, ile tylko zdołają unieść, i powkładaj pieniądze na wierzch do torby każdego. 2 Mój zaś puchar srebrny włożysz na wierzch torby najmłodszego oprócz pieniędzy za zboże».

Rdz 37 - jak źli bracia naiwnego Józefa sprzedali

Dzisiejszy rozdział rozpoczyna historię Józefa, syna Jakuba, którego losy były dość ciekawe. Wszystko zaczyna się od tego, że ojciec kochał go zbyt mocno, tak że go za to bracia nienawidzili. Poza tym chłopak był strasznie naiwny, a bracia strasznie podli. Smutna historia...

1 Jakub mieszkał w kraju, w którym zatrzymał się jego ojciec, czyli w Kanaanie.

To sformułowanie "w którym zatrzymał się jego ojciec" trochę mi tu nie pasuje, bo przecież Izaak w Kanaanie mieszkał przez większość życia. Lepsze w tym wypadku jest chyba tłumaczenie z Biblii Warszawskiej: "gdzie ojciec jego był gościem".