Rt 4 - Rut wychodzi za mąż i czemu to jest ważne

W dzisiejszym rozdziale widzimy, jak wyglądało małżeństwo w starożytnym Izraelu - oraz jak nie wyglądało. Dowiadujemy się także, dlaczego ta księga w ogóle powstała. W zasadzie nie ma w tym rozdzia szczególnie trudnych kwestii, ale wiele jego szczegółów wymagało odplątania. Tutaj też księga ta się kończy, ma ona tylko cztery rozdziały - trochę dziwne zatem, że jej analiza zajęła mi więcej niż analiza całej Księgi Rodzaju ;]

1 Booz tymczasem wszedł do bramy miasta i usiadł tam. A oto przechodził krewny, o którym mówił Booz.

Lb 26 - drugi wielki spis ludności

Ten wykres obok pokazuje, jak zmieniła się liczba Izraelitów od pierwszego ich spisu na pustyni Synaj do drugiego, w okolicach Jerycha. To dość znamienne, że tych wszystkich Izraelitów sprzed paru tysięcy lat my możemy dziś przedstawiać z dużą dokładnością na wykresach Excela.

Dzisiejszy rozdział mówi właśnie o owym drugim spisie, jak również jest w nim przedstawiony spory fragment genealogii.

Wj 12 - wielkie wyjście

Dzisiejszy rozdział jest wyjątkowo długi. Opisuje on zapowiedź ostatniej plagi, ustanowienie święta Paschy, nadejście owej plagi i ostateczne wyjście Izraelitów z Egiptu. Po drodze zaś występuje mnóstwo szczegółów, na podstawie których pisać można długie teorie.

1 Pan powiedział do Mojżesza i Aarona w ziemi egipskiej: 2 «Miesiąc ten będzie dla was początkiem miesięcy, będzie pierwszym miesiącem roku! 3 Powiedzcie całemu zgromadzeniu Izraela tak: Dziesiątego dnia tego miesiąca niech się każdy postara o baranka dla rodziny, o baranka dla domu.

Nie powiem chyba nic specjalnie odkrywczego, stwierdzając, że ten baranek symbolizuje Chrystusa.

Wj 6 - inny opis objawienia w krzaku, gmatwający sytuację

Dzisiejszy rozdział jest rozdziałem dość zagmatwanym. Historia objawienia się Boga Mojżeszowi jest bowiem opowiadana od początku, niestety z pewnymi różnicami. A potem znajduje się mała porcja genealogii, która wygląda jak dzieło jeszcze innego autora i wstęp do kolejnego opisu objawienia, tym razem streszczonego do minimum.

1 Pan rzekł wtedy do Mojżesza: «Teraz ujrzysz, co uczynię faraonowi. [Zmuszony] mocną ręką wypuści ich i mocną ręką wypędzi ich ze swego kraju».

Rdz 36 - jak się Ezaw bogato rozmnożył

Dzisiejszy rozdział to genealogie, a więc rzecz, powiedzmy szczerze, mało interesująca. Skupiają się one na potomkach Ezawa, których było bardzo wiele i którzy utworzyli wiele odrębnych szczepów. Poza tym mowa jest tu również o obcych Izraelitom plemionach, ich genealogiach i królach, niestety oprócz imion zazwyczaj niewiele o nich wiemy.

1 Oto potomkowie Ezawa, czyli Edomu.

Imię Edom związane jest z zupą, za którą sprzedał on Jakubowi swoje pierworództwo w Rdz 25,30.

Rdz 35 - chaotyczny rozdział o dalszych losach Jakuba

Dzisiejszy rozdział zawiera dość wiele informacji, które nie zawsze są ze sobą powiązane. Znowu czytamy historię o nadaniu Jakubowi imienia Izrael, problem w tym, że nieco inną od poprzedniej. Poza tym Jakubowi umiera ukochana Rachela oraz stary ojciec, który o dziwo żył aż do tej pory, choć mowy o nim nie było zbyt wiele.

1 Rzekł Bóg do Jakuba: «Idź do Betel i tam zamieszkaj. Wznieś też tam ołtarz Bogu, który ci się ukazał, gdy uciekałeś przed twym bratem Ezawem».

Rdz 11 - wieża Babel i ojcowie Abrahama

Dzisiejszy fragment mówi o wieży Babel. Kolejna znana bardzo historia, która bywa źle interpretowana. Warto więc sięgnąć do źródeł.

1 Mieszkańcy całej ziemi mieli jedną mowę, czyli jednakowe słowa.

Jednakowe słowa... lubię tą dosłowność w opisach biblijnych.

2 A gdy wędrowali ze wschodu, napotkali równinę w kraju Szinear i tam zamieszkali. 3 I mówili jeden do drugiego: «Chodźcie, wyrabiajmy cegłę i wypalmy ją w ogniu». A gdy już mieli cegłę zamiast kamieni i smołę zamiast zaprawy murarskiej, 4 rzekli: «Chodźcie, zbudujemy sobie miasto i wieżę, której wierzchołek będzie sięgał nieba, i w ten sposób uczynimy sobie znak, abyśmy się nie rozproszyli po całej ziemi».

Rdz 10 - genealogie i Nimrod

Nie będę ściemniać - dzisiejszy rozdział nie jest zbyt interesujący. Genealogie, genealogie, genealogie...

1 Oto potomstwo synów Noego: Sema, Chama i Jafeta. Po potopie urodzili się im następujący synowie: 2 Synowie Jafeta: Gomer, Magog, Madaj, Jawan, Tubal, Meszek i Tiras. 3 Synowie Gomera: Aszkanaz, Rifat i Togarma. 4 Synowie Jawana: Elisza i Tarszisz, Kittim i Dodanim. 5 Od nich pochodzą mieszkańcy wybrzeży i wysp, podzieleni według swych krajów i swego języka, według szczepów i według narodów. 6 Synowie Chama: Kusz, Misraim, Put i Kanaan. 7 Synowie Kusza: Seba, Chawila, Sabta, Rama i Sabteka. Synowie Ramy: Saba i Dedan.

Rdz 7 - płyń, płyń, Noe, płyń i żyj...

No i zaczyna się potop! Mamy tutaj dwa opisy potopu, które wydają się być ze sobą sprzeczne. Czy da się je ze sobą pogodzić?

1 A potem Pan rzekł do Noego: «Wejdź wraz z całą twą rodziną do arki, bo przekonałem się, że tylko ty jesteś wobec mnie prawy wśród tego pokolenia.2 Z wszelkich zwierząt czystych weź z sobą siedem samców i siedem samic, ze zwierząt zaś nieczystych po jednej parze: samca i samicę; 3 również i z ptactwa - po siedem samców i po siedem samic, aby w ten sposób zachować ich potomstwo dla całej ziemi.

Rdz 5 - kto był synem kogo i co z tego wynika

Rozdział piąty Księgi Rodzaju składa się niemal wyłącznie z genealogii - kto był synem kogo i ile żył lat. Może wydawać się to nudne, jakkolwiek podane liczby umożliwiają nam pewną orientację czasową. Poza tym zawarta jest też pewna niebagatelna wzmianka... ale o tym za chwilę.