Wj 40 - oficjalne otwarcie przybytku

To już ostatni rozdział Księgi Wyjścia. Po wielu trudach Izraelici stawiają przybytek w jego docelowej wersji, namaszczają go olejkiem (chyba tym samym, który został przez Boga wcześniej opatentowany), a następnie Bóg osobiście wchodzi do środka w postaci obłoku, aby stamtąd sterować wędrówką Izraelitów po pustyni.

1 Tak powiedział Pan do Mojżesza: 2 «W pierwszym dniu miesiąca pierwszego postawisz przybytek wraz z Namiotem Spotkania. 3 I umieścisz w nim Arkę Świadectwa, i nakryjesz ją zasłoną. 4 Wniesiesz także stół i położysz na nim to, co ma być położone, oraz wniesiesz świecznik i postawisz na nim lampy.

Wj 39 - rozdział wyjątkowy

Dzisiejszy rozdział opisuje wykonywanie szat dla kapłanów i jest rozdziałem wyjątkowym. A wyjątkowość jego polega na tym, że nie ma w nim żadnego komentarza z mojej strony. Tak jakoś wyszło, że czytając go nie pojawiła mi się żadna dodatkowa myśl, którą mógłbym do tego tekstu odnieść, gdyż wszystkie zawarłem już podczas pierwszego opisu szat dokonanego przez Boga, który miał miejsce w rozdziale 28. niniejszej księgi.

1 Zrobili też szaty z drogocennej tkaniny do [pełnienia] służby w przybytku z fioletowej i czerwonej purpury oraz z karmazynu. Zrobili również szaty święte dla Aarona, jak to Pan nakazał uczynić Mojżeszowi. 2 Wykonali efod ze złota, z fioletowej i czerwonej purpury, karmazynu oraz z kręconego bisioru.

Wj 38 - mieszkanie za 226 milionów zł

Dzisiejszy rozdział znowu mówi o budowie przybytku, jednak jest on ciekawszy od poprzednich. Pod koniec bowiem przeprowadzone zostaje podliczenie kosztów całego przedsięwzięcia. Są one zawrotne.

1 I zbudował ołtarz z drzewa akacjowego, mający pięć łokci długości i pięć łokci szerokości. Ołtarz był kwadratowy, na trzy łokcie wysoki. 2 I uczynił rogi na czterech narożnikach ołtarza, i wychodziły z niego, i pokrył je brązem. 3 I sporządził sprzęty do ołtarza, jak popielnice, łopatki, kropielnice, widełki i kadzielnice. Wszystkie jego sprzęty sporządził z brązu.

Wj 37 - budowa Arki Przymierza i innych rzeczy

Dziś dalej budowa. W końcu to nie takie proste, postawić dom dla samego Boga.

1 Potem Besaleel zbudował arkę z drzewa akacjowego, której długość wynosiła dwa i pół łokcia, jej zaś szerokość i wysokość półtora łokcia. 2 I pokrył ją szczerym złotem wewnątrz i zewnątrz, i uczynił na niej dokoła złoty wieniec. 3 Odlał dla niej cztery pierścienie ze złota i [przymocował] je do czterech jej rogów: dwa pierścienie do jednego jej boku i dwa pierścienie do drugiego jej boku.

Wj 36 - Izraelici budują przybytek

Powiem szczerze - dzisiejszy rozdział jest raczej nudny. Opisuje on budowę przybytku przez Izraelitów, przy czym czyni to w sposób ściśle techniczny, a na dodatek większość opisu jest powtórzeniem tego, co Bóg mówił Mojżeszowi. Jeśli ktoś chciałby sobie zrobić w ogródku przybytek dla Boga, to ten rozdział może być dla niego pomocny. Mogą się nim również zainteresować poszukiwacze ukrytej symboliki, kodów Biblii i innej wiedzy tajemnej, ale ja nie mam do niej dostępu. I w sumie dobrze mi z tym.

Wj 35 - czyn społeczny i ściepa dla Pana

Dziś Żydzi organizują wielką ściepę. Każdy co ma, znosi do Mojżesza, rozpoczyna się bowiem budowa przybytku. Jej rozpoczęcie ma niewątpliwie związek z tym, że Bóg się dał przez Mojżesza przebłagać i postanowił zostać wśród Izraelitów. A skoro tak, to potrzebne mu jest mieszkanie.

Robota początkowo nie jest zbyt zorganizowana, ale później Bóg znajduje sobie odpowiednią osobę na kierownika. I zaczyna się...

1 Mojżesz zebrał całe zgromadzenie Izraelitów i powiedział do nich: «Oto, co Pan nakazał wam wypełnić: 2 Sześć dni będziesz wykonywał pracę, ale dzień siódmy będzie dla was świętym szabatem odpoczynku dla Pana; ktokolwiek zaś pracowałby w tym dniu, ma być ukarany śmiercią. 3 Nie będziecie rozpalać ognia w dniu szabatu w waszych mieszkaniach».

Wj 34 - co NAPRAWDĘ Mojżesz wykuł na tablicach?

W dzisiejszym rozdziale następuje odnowienie przymierza Boga z Izraelitami. Sporządzone zostają nowe tablice z przykazaniami. Problem w tym, że z kontekstu wynikałoby, iż ich treść jest inna, niż powszechnie się uważa. Czy ktoś gdzieś popełnił błąd?

1 Pan rzekł do Mojżesza: «Wyciosaj sobie dwie tablice z kamienia podobne do pierwszych, a na tych tablicach wypisz znów słowa, jakie były na pierwszych tablicach, które potłukłeś.

Wj 33 - jak udobruchać rozgniewanego Boga?

Dzisiejszy rozdział jest ciekawy, zawiera bowiem dużą ilość faktów bezpośrednio związanych z naturą Boga i Jego zachowaniem. Bóg bowiem jest na Żydów rozgniewany (o ile można użyć tego słowa) ze względu na ich bałwochwalstwo. Początkowo nie chce w ogóle pojawiać się wśród nich, twierdząc, że w takim przypadku musiałby ich zabić. Jednak później sytuacja się zmienia...

1 Potem zaś rzekł Pan do Mojżesza: «Idź i wyrusz stąd ty i lud, który wyprowadziłeś z ziemi egipskiej, do ziemi, którą obiecałem pod przysięgą Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi tymi słowami: Dam ją twojemu potomstwu. 2 I wyślę przed tobą anioła, i wypędzę Kananejczyka, Amorytę, Chetytę, Peryzzytę, Chiwwitę i Jebusytę. 3 I <zaprowadzę cię> do ziemi opływającej w mleko i miód, ale sam nie pójdę z tobą, by cię nie wytępić po drodze, ponieważ jesteś ludem o twardym karku».

Wj 32 - bałwochwalstwo żydowskie - a czy katolickie?

W dzisiejszym rozdziale Żydzi robią sobie cielca ze złota, co mocno wścieka zarówno Boga, jak i Mojżesza, który tłucze tablice z przykazaniami. Synowie Lewiego robią w obozie małą rzeź, a Bóg ma już ochotę, aby pozarzynać wszystkich z wyjątkiem Mojżesza. W międzyczasie porównuję sobie bałwochwalstwo Izraelitów z praktykami katolickimi. No, ciekawy jest ten dzisiejszy rozdział.

1 A gdy lud widział, że Mojżesz opóźniał swój powrót z góry, zebrał się przed Aaronem i powiedział do niego: «Uczyń nam boga, który by szedł przed nami, bo nie wiemy, co się stało z Mojżeszem, tym mężem, który nas wyprowadził z ziemi egipskiej».

Stwierdzić można, że wobec tego przedłużenie pobytu Mojżesza na górze miało na celu przetestowanie wierności Izraelitów.

Wj 31 - wykonawcy przybytku, szabat i tablice

Dziś mowa jest o wykonawstwie wszystkich tych poleceń, które Bóg dał Mojżeszowi. W końcu te cheruby, złote świeczniki i całą resztę ktoś musi wykonać. I Bóg właśnie tego kogoś powołuje. Następnie mowa jest raz jeszcze o szabacie i Mojżesz dostaje do ręki słynne kamienne tablice.

1 I rzekł Pan do Mojżesza: 2 «Oto wybrałem Besaleela, syna Uriego, syna Chura z pokolenia Judy. 3 I napełniłem go duchem Bożym, mądrością i rozumem, i umiejętnością wykonywania wszelkiego rodzaju prac, 4 pomysłowością w pracach w złocie, w srebrze, w brązie 5 i w rzeźbieniu kamieni do oprawy, i w rzeźbieniu drzewa oraz wykonaniu różnych dzieł.

Wj 30 - podatek pogłówny i Boże patenty

Dzisiejszy rozdział jest dalszym ciągiem przepisów okołokapłańskich, jednak tym razem można na jego temat dokonać paru ciekawych spostrzeżeń i odnieść je do czasów współczesnych.

1 Potem wystawisz ołtarz z drzewa akacjowego dla spalania kadzidła.2 Jego długość będzie wynosiła jeden łokieć i jeden łokieć jego szerokość. Będzie kwadratowy, a wysokości będzie miał dwa łokcie, i będą wychodziły z niego rogi.

Wj 29 - święty Aaron, święte barany i dużo świętości wszelakich

Dzisiejszy rozdział opisuje skomplikowane rytuały związane z ustanowieniem kapłanów - czyli ludzi poświęconych Bogu. Mowa jest o trzech rodzajach ofiar i wyjątkowo często pojawia się słowo "świętość". Na koniec zaś próbuję wyjaśnić sens tego, że te przepisy są tak skomplikowane - nie wiem, czy skutecznie.

1 W ten zaś sposób postąpisz, gdy będziesz wyświęcał ich na kapłanów: weźmiesz młodego cielca i dwa barany bez skazy, 2 i chleby niekwaszone i placki niekwaszone, zaprawione oliwą przaśne chleby i przaśne placki i przaśne podpłomyki pomazane oliwą. Upieczesz je z najczystszej mąki pszennej 3 i włożywszy je w ten sam kosz, w koszu złożysz je na ofiarę jednocześnie z młodym cielcem i dwoma baranami.

Wj 28 - kto nosił pierwsze biblijne spodnie?

Dzisiejszy rozdział jest opisem szat kapłańskich, jakie Bóg kazał Mojżeszowi wykonać. Miejscami opis jest nudnawy, ale miejscami nie.

1 Ty zaś rozkaż bratu twemu Aaronowi i jego synom, wybranym spośród Izraelitów, zbliżyć się do ciebie, aby Mi służyli jako kapłani: Aaron i Nadab, Abihu, Elezar i Itamar, synowie Aarona. 2 I sprawisz szaty święte Aaronowi, bratu twemu, na cześć i ku ozdobie. 3 Porozmawiaj ze wszystkimi wybitnymi rękodzielnikami, których wyposażyłem w zmysł piękna, aby sporządzili szaty dla Aarona, by poświęcony służył Mi w nich jako kapłan.

Wj 27 - dalsze szczegóły techniczne przybytku

Dzisiejszy rozdział zawiera dalszy opis przybytku, w którym ma mieszkać Bóg. Jest on nie mniej szczegółowy, jak jego poprzednie części.

1 I zbudujesz ołtarz z drzewa akacjowego, mający pięć łokci długości i pięć łokci szerokości. Ołtarz będzie więc kwadratowy, a wysoki na trzy łokcie. 2 I uczynisz rogi w czterech narożnikach ołtarza, a będą wystawały z niego wzwyż, i pokryjesz go brązem. 3 I zrobisz popielnice do zsypywania zatłuszczonego popiołu oraz łopatki, kropielnice, widełki i kadzielnice. Wszystkie te przybory wykonasz z brązu.

Wj 26 - Bóg projektuje sobie mieszkanie

Dzisiejszy rozdział w całości opisuje szczegóły techniczne przybytku, a więc miejsca, w którym Bóg chciał spotykać się z Mojżeszem. Niektórzy ludzie w każdym z tych szczegółów są skłonni doszukiwać się bogatej symboliki, jednak ja wolę samodzielnie nic nie kombinować.

Wj 25 - arka, cheruby i inne Boże rzeczy ze złota

Dzisiejszy rozdział zawiera opis arki, przebłagalni z cherubami, stołu, naczyń i świecznika, jednym słowem - dużej ilości rzeczy ze złota, które Bóg chce, aby przygotowano dla Niego.

1 Pan tak przemówił do Mojżesza: 2 «Powiedz Izraelitom, aby zebrali dla Mnie daninę. Od każdego człowieka, którego skłoni do tego serce, przyjmijcie dla mnie daninę. 3 Macie zaś przygotować dla Mnie jako daninę: złoto, srebro i brąz, 4 purpurę fioletową i czerwoną, karmazyn, bisior i sierść kozią; 5 baranie skóry barwione na czerwono i skóry z delfinów oraz drzewo akacjowe; 6 oliwę do świecznika, wonności do wyrobu oleju namaszczania i pachnących kadzideł; 7 kamienie onyksowe i inne drogie kamienie dla ozdobienia efodu i pektorału.

Wj 24 - przymierze Boga z Izraelem i kamienne tablice

W dzisiejszym rozdziale Mojżesz przedstawia ludowi prawa, jakie otrzymał od Boga, po czym następuje zawarcie przymierza i pokropienie wszystkich Żydów krwią. Pojawiają się też kamienne tablice.

1 I rzekł [Pan] do Mojżesza: «Wstąp do Pana, ty, Aaron, Nadab, Abihu i siedemdziesięciu ze starszych Izraela i oddajcie pokłon z daleka. 2 Mojżesz sam zbliży się do Pana, lecz oni się nie zbliżą i lud nie wstąpi z nim».

A więc tworzy się pewnego rodzaju hierarchia: Mojżesz jest najgodniejszy, starsi trochę godni, a reszta niegodna widzenia się z Bogiem.

Wj 23 - co Bóg Żydom dać obiecał za przestrzeganie przykazań

Dzisiejszy rozdział zawiera ostatnią porcję prawa, przynajmniej ostatnią do czasu. W drugiej połowie rozdziału mowa jest już bowiem o obietnicach ze strony Boga wobec Izraelitów i ogólnym "planie działania" całego narodu.

1 Nie będziesz rozgłaszał fałszywych wieści i nie dołożysz ręki, ażeby z niesprawiedliwymi ludźmi świadczyć na korzyść bezprawia. 2 Nie łącz się z wielkim tłumem, aby wyrządzić zło. A zeznając w sądzie, nie stawaj po stronie tłumu, aby przechylić wyrok. 3 A także w procesie nie miej względów dla bogatych.

Wj 22 - seks przed ślubem i inne przepisy

Dziś kolejna dawka przepisów z prawa Mojżeszowego.

1 Gdyby pochwycił ktoś złodzieja w czasie włamywania się [w nocy] i pobił go tak, iżby umarł, nie będzie winien krwi. 2 Ale gdyby to uczynił po wschodzie słońca, będzie winien krwi.

To ciekawa rzecz. Dlaczego złodzieja można zabić w nocy, a nie można w dzień?

Wj 21 - prawa o niewolnicach, poronieniach i wołach

Dzisiejszy rozdział przedstawia kolejne prawa, jakie Mojżesz podobno dostał od Boga, tym razem jednak bardziej szczegółowe i trochę dziwne.

1 Te są prawa, które im przedstawisz. 2 Jeśli kupisz niewolnika - Hebrajczyka, będzie <ci> służył sześć lat, w siódmym roku zwolnisz go bez wykupu. 3 Jeśli przyszedł sam, odejdzie sam, a jeśli miał żonę, odejdzie z żoną. 4 Lecz jeśli jego pan dał mu żonę, która zrodziła mu synów i córki, żona jak i dzieci będą należeć do pana, a on odejdzie sam.