Joz 22 - niedoszła wojna domowa o ołtarz

Dzisiejszy rozdział dla odmiany jest ciekawy. Opisuje pewien incydent, który się zdarzył odnośnie Izraela po wschodniej stronie Jordanu. W sumie wojna domowa wisiała na włosku, a wszystko przez nadgorliwość jednych i drugich.

1 Jozue wezwał wówczas Rubenitów, Gadytów i połowę pokolenia Manassesa 2 i rzekł do nich: «Spełniliście wszystko, co wam polecił Mojżesz, sługa Pana, i słuchaliście też głosu mojego zawsze, gdy wam rozkazywałem.

Joz 17 - za mało ziemi dla plemion Józefa

W dzisiejszym rozdziale opisane są ziemie przypadające w udziale potomkom Manassesa (syna Józefa). Jest przy tym kilka zastanawiających ciekawostek. A pod koniec rozdziału plemię to wraz ze swoimi braćmi, Efraimitami, skarży się Jozuemu, że dał im za mało ziemi. Ot, typowo ludzka sytuacja...

1 A oto dział wylosowany dla pokolenia Manassesa, który był pierworodnym Józefa. Makir, pierworodny Manassesa, ojciec Gileada, ponieważ był wojownikiem, otrzymał Gilead i Baszan.

Lb 34 - podział Kanaanu

Dzisiejszy rozdział jest krótki i mówi o podziale ziem Kanaanu między pozostałe plemiona.

1 Mówił dalej Pan do Mojżesza: 2 «Daj Izraelitom następujący rozkaz: Gdy przyjdziecie do ziemi Kanaan, wtedy obszarem, który wam przypadnie jako dziedzictwo, będzie ziemia Kanaan w swoich granicach.

Lb 32 - podział ziem po wschodniej stronie Jordanu

W dzisiejszym rozdziale po raz pierwszy pojawiają się szczegóły dotyczące podziału Kanaanu pomiędzy plemiona Izraela. Sam Kanaan co prawda nie jest jeszcze zdobyty, a Mojżesz wciąż żyje, jednak dwa z plemion zamierzają nie osiedlać się w Kanaanie, ale na ziemiach po drugiej stronie Jordanu. Dlatego też wstawiam tutaj mapkę późniejszego Izraela, która pozwala sobie wyobrazić mniej więcej, jak ów podbój Kanaanu przebiegał. Widzimy na przykład, że Izraelici do Kanaanu wchodzili od wschodu (musieli przekroczyć Jordan), a nie, jakby się logicznie wydawało, od południa.

No a ogółem sama sprawa podziału ziem i owych dwóch plemion jest interesująca, więc zapraszam.

1 Rubenici i Gadyci posiadali liczne i bardzo duże stada. Gdy ujrzeli krainę Jezer i Gilead, uznali, że ta okolica nadaje się bardzo do hodowli bydła.

Rubenici i Gadyci, czyli potomkowie Rubena i Gada - plemiona Izraela.

Lb 2 - kto po kim ma zwijać namioty

Dzisiejszy rozdział jest stricte organizacyjny - opisuje podział Izraela na pięć głównych obozów, wraz z kolejnością, w jakiej obozy te mają zwijać namioty. Wygląda na to, że cała Księga Liczb będzie się składać z podobnych suchych informacji, ale zobaczymy - może znajdą się w niej jeszcze jakieś rodzynki...

1 Potem Pan przemówił do Mojżesza i Aarona tymi słowami: 2 Niech Izraelici rozbiją namioty, każdy pod swoją chorągwią, pod znakami swoich rodów, dokoła Namiotu Spotkania, ale w pewnym oddaleniu. 3 Od wschodu rozbije obóz Juda, stosownie do oddziałów swoich zastępów, a wodzem synów Judy będzie Nachszon, syn Amminadaba. 4 Wojsko jego według spisu liczy siedemdziesiąt cztery tysiące sześciuset. 5 Obok nich zajmie miejsce pokolenie Issachara, którego wodzem ma być Netaneel, syn Suara. 7 Następnie pokolenie Zabulona, a wodzem synów Zabulona będzie Eliab, syn Chelona. 8 Wojsko jego według spisu liczy pięćdziesiąt siedem tysięcy czterystu. 9 Wszystkich spisanych w obozie Judy według ich zastępów - sto osiemdziesiąt sześć tysięcy czterystu.

Lb 1 - pierwszy wielki spis ludności

Zaczynamy Księgę Liczb. Są w niej... liczby oczywiście. W pierwszym rozdziale znajduje się spis wszystkich Izraelitów według plemion. Wygląda na to, że Izraelici potrafili nieźle liczyć.

1 Dnia pierwszego drugiego miesiąca, w drugim roku po wyjściu z Egiptu, tymi słowami przemówił Pan do Mojżesza na pustyni Synaj w Namiocie Spotkania: 2 «Dokonajcie obliczenia całego zgromadzenia Izraelitów według szczepów i rodów, licząc według głów imiona wszystkich mężczyzn. 3 Ty i Aaron dokonajcie spisu wszystkich Izraelitów zdolnych do walki od lat dwudziestu wzwyż, według ich zastępów. 4 Z każdego pokolenia winien wam towarzyszyć mąż, głowa rodu.