Sdz 5 - fajna pieśń Debory i Baraka

Dzisiejszy rozdział zawiera pieśń. Śpiewali ją Debora z Barakiem po swoim wielkim zwycięstwie nad Siserą i jego królem. Jest ciekawa, bo przekazuje masę szczegółów o sytuacji panującej wówczas w kraju, no i wszystko to jest mówione przez żywych ludzi, a nie powściągliwego narratora. Na pewno godny przeczytania rozdział.

1 Dnia tego Debora i Barak, syn Abinoama, śpiewali hymn w słowach: 

Joz 23 - Jozue musi odejść z tej pięknej ziemi, którą dał mu Bóg

Również na Jozuego musiała przyjść wreszcie starość. W dzisiejszym rozdziale wygłasza on swoją przedśmiertną mowę (choć jeszcze nie ostatnią). Podsumowuje dorobek swojego życia (o ile to dobre określenie na coś, co Bóg mu po prostu dał), rozdziela pozostałych do pokonania wrogów pomiędzy wszystkie plemiona, a także przestrzega Izraelitów przed kontaktami z pogaństwem. No i trzeba przyznać, że styl jego mowy ma w sobie dużo poetyckości.

Wj 19 - góra trąbi, płonie, trzęsie się i grozi śmiercią

Dzisiejszy opis stanowi wstęp do głównego objawienia Boga Mojżeszowi. Z górą Synaj (czyli Horeb) zaczynają się dziać różne straszne rzeczy i prawie nikt się do niej nie może zbliżyć. Oprócz Mojżesza.

1 Było to w trzecim miesiącu od wyjścia Izraelitów z Egiptu; w tym dniu przybyli [oni] na pustynię Synaj. 2 Wyruszyli z Refidim, a po przybyciu na pustynię Synaj rozbili obóz na pustyni. Izrael obozował tam naprzeciw góry. 

3 Mojżesz wstąpił wtedy do Boga, a Pan zawołał na niego z góry i powiedział: «Tak powiesz domowi Jakuba i to oznajmisz Izraelitom: 4 Wyście widzieli, co uczyniłem Egiptowi, jak niosłem was na skrzydłach orlich i przywiodłem was do Mnie.